HOE IK MIJN ANGSTEN ONDER CONTROLE KREEG DEEL 1

by - 13 september

Voordat ik dit artikel begin, wil ik even melden dat ik géén expert ben op dit gebied en ook geen proffesional, maar dat ik dit schrijf vanuit mijn eigen ervaringen. Nu is het zo dat ik in september van mijn huisarts te horen kreeg dat er lichamelijk niks met mij aan de hand was, maar dat ik last heb van een angststoornis. Opeens vielen de puzzelstukjes in elkaar.



Hoe het begon
Nu valt het opzich wel mee hoe lang het bij mij speelt, want er zijn ook mensen die het veel langer en in veel ergere mate hebben. Angststoornissen kunnen heel erg van elkaar verschillen, zo zijn er bijvoorbeeld mensen die last hebben van een fobie, bijvoorbeeld voor spinnen en mensen die sociale angsten ervaren. Ik ben bang om de controle te verliezen en raak een beetje in paniek als ik me anders voel dan ik me normaal voel. Bij mij is het eigenlijk allemaal begonnen tijdens een college waarbij ik opeens helemaal niet lekker werd. Ik werd opeens enorm duizelig, misselijk, kreeg buikpijn en raakte daardoor een beetje in paniek. Ik dacht "ik moet hier weg". Het college werd gefilmd en ik was bang dat ik me straks echt niet lekker zou voelen en dan zo op die film kwam te staan. Uiteindelijk ben ik voordat het college begon naar huis gegaan. Ik voelde me echt niet lekker, maar waarschijnlijk had ik gewoon een griepje of iets dergelijks. Dit werd wel het begin van mijn angsten, want ik vond het lastig om naar colleges te gaan. Dingen als "wat als ik me straks weer niet lekker voel?" en "ik voel me weer 'zoals toen', dus ik kan maar beter weggaan" spookten door mijn hoofd.

En daar ga je al, want je maakt je zelf gewoon een beetje gek. Uiteindelijk heb ik er wel voor gekozen om overal naartoe te gaan omdat het anders helemaal erg zou worden en het dan zo'n grote stap wordt om ergens heen te gaan. Ik voelde me die weken er na nog steeds niet lekker en besloot naar de huisarts te gaan (ik wist toen nog niks over angststoornissen). Toen ik mijn symptomen ging Google-en, kwam ik op een pagina over angststoornissen. Toen dacht ik "hey, dit lijkt er best op". Uiteindelijk vertelde de huisarts me dat mijn bloeddruk en dergelijke allemaal prima was en dat het meer leek op een angststoornis, maar nog niet in hele erge mate maar dat ik wel met een psycholoog kon praten. Dit leek me geen onverstandige keuze en besloot een afspraak te maken. Inmiddels zijn we een paar maanden verder en hoewel ik nog niet helemaal de oude ben, gaat het wel stukken beter. Mocht je zelf ook last hebben van angsten, dan kunnen deze tips je misschien ook een handje helpen.

Bezoekje(s) brengen aan de pyscholoog
Dit heeft mij goed geholpen omdat het praten met een expert toch wel fijn is. Er werden allemaal vragen gesteld, zoals "hoe heb je het thuis?" en "verwacht je veel van jezelf?". Over die laatste vraag heb ik nooit zo nagedacht, maar toen ik dat wel deed kwam ik er achter dat ik dit wel doe. Ik wil goede studieresultaten behalen, wil sociaal ook actief zijn en ik vind het moeilijk om nee te zeggen. Daarnaast ben ik best een scenario-denker en denk ik bij veel dingen die ik doe, al na over wat er eventueel zou kunnen gebeuren. Dit is vrij vermoeiend en dit blijkt vaker voor te komen bij mensen die last hebben van een angststoornis. De psycholoog gaf mij inzicht in bepaalde zaken en het is gewoon fijn om met iemand te praten die de problemen kent. Daarnaast is het fijn om op tijd in te grijpen, want dan is het makkelijker om er uit te komen.

Mirro zelfhulp
De psycholoog gaf me ook deze tip mee; het bezoeken van de website van Mirro. Deze website gaat over allerlei zaken die in de mentale zorg vallen. De website heeft ook een zelfhulp gedeelte waar ik zelf veel aan gehad heb. Je kunt daar vragen invullen waardoor je inzicht krijgt in je eigen situatie, maar er staan ook nuttige opdrachten en tips op. De persoonlijke verhalen vond ik overigens ook erg interessant. Het is toch wel fijn om te weten dat je niet de enige bent. Mocht je interesse hebben in de zelfhulp, klik dan op de module 'Angst & Paniek'. Het is overigens allemaal gratis.

Boeken lezen

Bij de bieb had mijn moeder een boek geleend: "Angst overwinnen voor dummies". Ik ken de dummie-serie wel en had er niet veel hoge verwachtingen van, maar dit boek is ontzettend handig. Veel duidelijke uitleg, nuttige tips en het leest ook nog eens lekker weg. Er staat ook duidelijk uitgelegd welke angststoornissen er zijn en hoe je deze angsten kunt verminderen.

Gewoon doen
Vluchten is makkelijk, maar bijna wel het slechtste idee wat je kunt doen. Op die manier zie je niet hoe het wel was gegaan als je niet was weggelopen. Ik vond het uitgaan ook wel spannend (lees: drukte, veel mensen en warmte), maar ik ben wel gewoon gegaan en eigenlijk ging dat hartstikke goed. Als ik niet was gegaan, had ik dat niet geweten. Je moet die patronen zien te doorbreken. Is even lastig, maar ik heb nu eigenlijk niks gelaten vanwege m'n angsten en daardoor weet ik nu: ik heb zoveel gedaan, maar er is al die keren niks gebeurd! Daar denk ik nu vaak aan als ik me weer zo voel.

Mensen in je omgeving vertellen over je situatie
Ik vind het prettig dat de mensen met wie ik veel tijd doorbreng, weten wat er zo nu en dan in mijn hoofd omgaat. Zij weten dan wat ze moeten doen en het voelt wat comfortabeler, mocht er wel wat gebeuren.

Hou een dagboekje bij
Je kunt ook een dagboekje bijhouden waarin je beschrijft hoe je je voelt, in welke situaties je last hebt van angstige gevoelens en waar je precies bang voor bent. Je krijgt dan inzicht in wat de knelpunten zijn en je kunt later terugblikken en neerzetten wat er uiteindelijk gebeurde. Was de angst op zijn plaats of was het loos alarm? In veel gevallen zul je waarschijnlijk zien dat de angst nergens voor nodig was en dat geeft in toekomstige soortgelijke situaties rust.

Maak het jezelf makkelijker
Ik weet waar mijn knelpunten liggen en ik vlucht hier niet voor, maar ik probeer het iets dragelijker te maken waardoor ik meer rust heb en automatisch minder bang ben voor een paniekerig gevoel. Ik heb een keer in de trein gezeten en toen kwam er een jongen naast me zitten, die zijn tafeltje ook nog eens uitklapte. Ik voelde me heel erg opgesloten en dat bij het gevoel dat ik me niet lekker voelde, voelde op dat moment erg naar. Ik word paniekerig van het feit dat ik niet weg kan als ik dat zou willen. Nu zit ik liever aan de kant van het gangpad en kies ik sneller voor een vierzits om dat ik daar meer ruimte heb en een minder opgesloten gevoel. Daarnaast zorg ik altijd dat ik op tijd op het station ben zodat ik al in de trein kan en sowieso een fijn plekje kan bemachtigen. Op zondag pak ik liever de stoptrein omdat deze vaak rustiger is, maar ik probeer nu vaker voor de intercity te gaan omdat ik die patronen dan kan doorbreken. Na afloop voelt dat dan best goed.

Een angststoornis sluipt vaak langzaam je leven binnen en dus is het logisch dat het ook langzaam verdwijnt. Zoals ik al zei: ik ben geen expert, maar ik wil mijn persoonlijke ervaring delen. Nu ga ik weer verder met studeren want ik heb morgen een tentamen. Mocht je zelf ook last hebben van angsten en je wilt er over praten, dan mag je me ook altijd mailen.

Liefs, Daphne.

You May Also Like

0 reacties